Η πρόσφατη «γραμμή» του Μεγάρου Μαξίμου, με τον πρωθυπουργό να κουνά το δάχτυλο σε υπουργούς και βουλευτές διαμηνύοντας πως είναι «δική του ευθύνη να αξιολογεί συμπεριφορές», δεν αποτελεί δείγμα ισχύος, αλλά ομολογία βαθιάς εσωτερικής νευρικότητας.
Σε μια περίοδο που η κοινωνία γονατίζει από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και την υποβάθμιση των δημόσιων δομών, η ηγεσία της χώρας επιλέγει να κρυφτεί πίσω από το βολικό αφήγημα των μεμονωμένων «αλαζονικών συμπεριφορών».
Πρόκειται για μια προφανή και απέλπιδα προσπάθεια μετάθεσης των ευθυνών. Το Μαξίμου επιχειρεί να χρεώσει τη συνολική αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής στο υποτιθέμενο «ύφος» κάποιων στελεχών, λες και το πρόβλημα των πολιτών είναι η υπεροψία των υπουργών και όχι η ουσία των αποφάσεών τους. Η πραγματικότητα, όμως, δεν κρύβεται.
Οι αυστηρές παρατηρήσεις και οι εσωκομματικές προειδοποιήσεις αποκαλύπτουν μια παράταξη σε εμφανή τροχιά αποδρομής. Το κυβερνών κόμμα, εγκλωβισμένο στις δικές του εσωτερικές αντιφάσεις και στη δραματική φθορά των ποσοστών του, έχει στρέψει το βλέμμα του προς τα μέσα.
Αντί να αναζητά λύσεις για τα πραγματικά καθημερινά προβλήματα της χώρας, αναλώνεται στη διαχείριση της δικής του εσωτερικής κρίσης επιβίωσης.
Όταν ο ίδιος ο αρχηγός αναγκάζεται να λειτουργήσει σαν κομματικός τροχονόμος για να συγκρατήσει τις εσωτερικές διαρροές, γίνεται σαφές ότι το πολυδιαφημισμένο «επιτελικό κράτος» έχει ήδη καταρρεύσει κάτω από το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής.
Πηγή: 1voice.gr
