Το ποδόσφαιρο στην Αγγλία δεν είναι πια μόνο κασκόλ, μπύρα, συνθήματα και 90 λεπτά στην εξέδρα. Στα ακριβότερα γήπεδα της Premier League, η ημέρα του αγώνα μετατρέπεται σε εμπειρία πολυτελείας που θυμίζει περισσότερο πεντάστερο ξενοδοχείο παρά παραδοσιακή ποδοσφαιρική κερκίδα.
Σαμπάνιες, επιλεγμένα κρασιά, σεφ υψηλής γαστρονομίας, rooftop bars, spa, ιδιωτικές σουίτες και ακόμη και πισίνες έχουν μπει στο νέο λεξιλόγιο του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Και όσο οι σύλλογοι αναζητούν ολοένα περισσότερα έσοδα από το λεγόμενο premium hospitality, τόσο μεγαλώνει η συζήτηση για το αν η Premier League απομακρύνεται από τους παραδοσιακούς οπαδούς που έχτισαν την ατμόσφαιρα και την κουλτούρα των αγγλικών γηπέδων.
Η Φούλαμ των 3.600 ευρώ
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Φούλαμ, η οποία διαθέτει ένα από τα ακριβότερα εισιτήρια διαρκείας στην Premier League.
Στην ανακαινισμένη Riverside Stand του Craven Cottage, η τιμή μπορεί να φτάσει περίπου τις 3.084 λίρες, δηλαδή σχεδόν 3.600 ευρώ.
Το ποσό είναι εντυπωσιακό, όμως το πακέτο που συνοδεύει το εισιτήριο δεν θυμίζει σε τίποτα μια απλή θέση σε ποδοσφαιρικό γήπεδο.
Η νέα Riverside Stand έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία φιλοξενίας με φόντο τον Τάμεση. Οι επισκέπτες μπορούν να επιλέξουν διαφορετικού τύπου χώρους, ανάλογα με το πόσο πολυτελή θέλουν να κάνουν την ημέρα του αγώνα.
Gourmet, Brasserie και Dugout
Το Gourmet και το Brasserie επικεντρώνονται στη γαστρονομία, με μενού υψηλών προδιαγραφών και υπηρεσίες που παραπέμπουν περισσότερο σε κορυφαία εστιατόρια του Λονδίνου.
Το Dugout, από την άλλη, απευθύνεται σε όσους θέλουν να βρίσκονται όσο πιο κοντά γίνεται στη δράση, προσφέροντας προνομιακές θέσεις πίσω από τους πάγκους των ομάδων.
Όμως το πραγματικό σύμβολο της νέας εποχής είναι το Sky Deck. Πρόκειται για έναν πολυτελή χώρο με rooftop terrace, πισίνα και πανοραμική θέα στον Τάμεση και το Λονδίνο, όπου η εμπειρία αρχίζει ώρες πριν από τη σέντρα.
Το ποδόσφαιρο, κάπως έτσι, γίνεται μέρος μιας ολόκληρης premium εξόδου.
Spa πριν από τον αγώνα
Η Φούλαμ προχωρά ακόμη περισσότερο. Το τετραώροφο Sky Deck συνεργάζεται με το Sael Spa, που βρίσκεται δίπλα στο γήπεδο, προσφέροντας στους επισκέπτες δυνατότητα για θεραπείες ευεξίας πριν από τον αγώνα.
Για την πρόσβαση στην πισίνα απαιτείται επιπλέον εγγραφή, ενώ η ζήτηση είναι τέτοια ώστε υπάρχει ακόμη και λίστα αναμονής.
Η λογική είναι απλή: η ημέρα του αγώνα δεν περιορίζεται πλέον στις δύο ώρες μέσα στο γήπεδο. Ξεκινά με spa και χαλάρωση, συνεχίζεται με φαγητό και ποτό και ολοκληρώνεται με το παιχνίδι.
Τότεναμ και Άρσεναλ ακολουθούν
Η πολυτέλεια δεν περιορίζεται στη Φούλαμ.
Η Τότεναμ διαθέτει επίσης εξαιρετικά ακριβά εισιτήρια, με ορισμένα διαρκείας να φτάνουν περίπου τα 2.750 ευρώ. Η Άρσεναλ κινείται σε αντίστοιχα υψηλά επίπεδα, με τις ακριβότερες επιλογές να προσεγγίζουν τα 2.550 ευρώ.
Η Λίβερπουλ, αντίθετα, παραμένει η ομάδα από το λεγόμενο Big Six που διατηρεί το ακριβότερο διαρκείας της σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα, κοντά στα 1.090 ευρώ.
Η διαφορά δείχνει πόσο διαφορετική είναι πλέον η εμπορική πολιτική κάθε συλλόγου.
Σαμπάνια και Gordon Ramsay στο Old Trafford
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει επίσης επενδύσει δυναμικά στη νέα αγορά των premium εισιτηρίων.
Σε ειδικά πακέτα, οι φίλαθλοι μπορούν να απολαύσουν γεύμα τριών πιάτων, κρασιά που έχουν επιλεγεί από σομελιέ και υπηρεσίες υψηλού επιπέδου πριν μεταφερθούν στο Old Trafford για τον αγώνα.
Μέρος της εμπειρίας έχει συνδεθεί ακόμη και με το Lucky Cat του Gordon Ramsay στο Μάντσεστερ. Το κόστος για μία μόνο αναμέτρηση μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 500 ευρώ ανά άτομο.
Για έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, οι αριθμοί είναι δύσκολο να αγνοηθούν. Αν περισσότεροι από 1.000 φίλαθλοι πληρώνουν εκατοντάδες ευρώ ο καθένας για ένα παιχνίδι, τα έσοδα ενός μόνο αγώνα μπορούν να φτάσουν σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Οι παλιοί οπαδοί χάνουν τις θέσεις τους
Εκεί ακριβώς ξεκινά και η άλλη πλευρά της ιστορίας.
Στο Old Trafford, φίλαθλοι που επί δεκαετίες διατηρούσαν τις ίδιες θέσεις έχουν κληθεί να μετακινηθούν ώστε να δημιουργηθεί χώρος για νέες premium εγκαταστάσεις.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 76χρονου Τόνι Ράιλι, του οποίου η οικογένεια είχε θέση διαρκείας στο γήπεδο από το 1949. Η διοίκηση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αποφάσισε να αλλάξει θέσεις σε περίπου 1.100 οπαδούς, στο πλαίσιο της επέκτασης των εμπορικών χώρων φιλοξενίας.
Ο Ράιλι εξέφρασε δημόσια την απογοήτευσή του, υποστηρίζοντας ότι πολλοί από τους νέους επισκέπτες ενδιαφέρονται περισσότερο για την εμπειρία και τις φωτογραφίες παρά για το ίδιο το ποδόσφαιρο. Τελικά αποφάσισε να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο.
Η επανάσταση των Holmesdale Fanatics
Το ίδιο δίλημμα ανάμεσα στο παραδοσιακό ποδόσφαιρο και την εμπορευματοποίησή του εμφανίζεται και στην Κρίσταλ Πάλας.
Οι οργανωμένοι οπαδοί Holmesdale Fanatics ανακοίνωσαν ότι διακόπτουν την οργανωμένη παρουσία τους στις εξέδρες, καταγγέλλοντας την ολοένα αυξανόμενη εμπορευματοποίηση του αθλήματος.
Σύμφωνα με τους ίδιους, οι αυξημένες τιμές και η αλλαγή φιλοσοφίας των συλλόγων απομακρύνουν τους νεότερους και πιο ενεργούς φιλάθλους. Υποστηρίζουν ότι οι ποδοσφαιρικές κερκίδες κινδυνεύουν να μετατραπούν σε χώρους όπου ο θεατής απλώς παρακολουθεί ένα θέαμα, αντί να αποτελεί μέρος της ατμόσφαιρας.
Από την εξέδρα στο luxury experience
Η Premier League βρίσκεται έτσι μπροστά σε μια παράξενη αντίφαση.
Ποτέ άλλοτε το αγγλικό ποδόσφαιρο δεν είχε τόσα χρήματα, τόσο εντυπωσιακά γήπεδα και τόσες υπηρεσίες για όσους έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν. Την ίδια στιγμή, όμως, μεγαλώνει ο φόβος ότι η ίδια η επιτυχία του προϊόντος μπορεί να αλλάξει την ταυτότητά του.
Η παραδοσιακή εξέδρα, με τους οπαδούς όρθιους, τα συνθήματα και τη μυρωδιά της μπύρας, συνυπάρχει πλέον με έναν άλλο κόσμο: πισίνες στις ταράτσες, champagne bars, Michelin-level γεύματα και ιδιωτικές σουίτες που κοστίζουν μια μικρή περιουσία.
Και κάπου ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους παίζεται ίσως το σημαντικότερο παιχνίδι της Premier League. Όχι μέσα στο γήπεδο, αλλά στις εξέδρες του.
Πηγή: radar.gr
