Το παιχνίδι της ενέργειας σημαίνει ισχύ, πολιτική και οικονομία. Το ποιος θα πρωταγωνιστήσει σε αυτή τη μικρή γωνιά του κόσμου αφορά τις χώρες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά τους.
Η απόφαση των Αμερικανών να επιλέξουν την Ελλάδα για τη μεταφορά του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, μέσω της Άκτωρ και της ΔΕΠΑ, έχει ενοχλήσει την Τουρκία και αμερικανικές εταιρείες που είχαν ποντάρει πολλά στη συνεργασία τους με τον Ερντογάν.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, ασχολούμαστε με το αν ο Εξάρχου θα βγάλει λεφτά από τη συμφωνία. Η κατσίκα του γείτονα σε νέες περιπέτειες.
Η Τουρκία έχασε το στοίχημα του LNG και τώρα προσπαθεί να μπει και πάλι στο παιχνίδι, ακυρώνοντας τη συμφωνία των ελληνικών εταιρειών. Δεν είναι μόνη της σε αυτή την άσκηση. Στο πλευρό της Άγκυρας βρίσκονται αμερικανικές εταιρείες με ισχυρές διασυνδέσεις στους Ρεπουμπλικάνους.
Ρεπουμπλικάνοι εναντίον Ρεπουμπλικανών; Φυσικά. Αν τα λεφτά είναι πολλά, συμβαίνουν κι αυτά. Άλλωστε, η Αμερική δεν είναι ένα πράγμα. Άλλο ο Ρούμπιο, άλλο ο Βανς. Άλλο ο Μπάρακ, ο πρέσβης στην Άγκυρα, και άλλο η Κίμπερλι, η πρέσβης στην Αθήνα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι τα σενάρια που δείχνουν μεγάλη αμερικανική εταιρεία – ανταγωνίστρια των Άκτωρ και ΔΕΠΑ – προέρχονται από μέσα ενημέρωσης με φιλορωσικό προσανατολισμό. Και αυτό την ώρα που άλλα σενάρια ήθελαν το ρωσικό λόμπι του φυσικού αερίου να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ενδοαμερικανική κόντρα.
Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Είναι αλήθεια ότι οι Ρώσοι θα ήθελαν την τουρκική λύση, αφού σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσαν – ενδεχομένως – να «αναμείξουν» και το δικό τους αέριο.
Όλα αυτά είναι απολύτως λογικό να συμβαίνουν. Η επιλογή της Atlantic (Άκτωρ – ΔΕΠΑ) σημαίνει πολλά κέρδη για την εταιρεία. Η επιλογή της Ελλάδας αλλάζει τις ισορροπίες στην περιοχή σε σχέση με την Τουρκία. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο παιχνίδι.
Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα συνηθίζουμε να αντιμετωπίζουμε τα μεγάλα παιχνίδια με μια αβάσταχτη ελαφρότητα. Η αντιπολίτευση είδε στο δημοσίευμα της WSJ μια ευκαιρία να πλήξει την κυβέρνηση, και οι ανταγωνιστές της Atlantic μια αφορμή για να «κάψουν» τη συμφωνία.
Και ο κ. Παπασταύρου; Ο υπουργός που φέρεται από το δημοσίευμα να έγινε αποδέκτης απειλητικών μηνυμάτων για την κυβέρνηση Μητσοτάκη από την κα Κίμπερλι;
Οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, και μάλιστα σπουδαίοι δημοσιογράφοι σαν κι αυτούς που υπογράφουν το ρεπορτάζ, έχουν έναν τρόπο να κάνουν τη δουλειά τους. Με κάποιον μίλησαν. Αν αυτός ο κάποιος δεν είναι κυβερνητικό στέλεχος, τότε μπορεί κανείς και να αρνηθεί οτιδήποτε. Αν όμως δεν είναι έτσι, τότε μπορεί να δημιουργηθεί μέγα θέμα.
Οπότε περιμένουμε την επίσημη τοποθέτηση Παπασταύρου. Η συμφωνία, πάντως, δεν απειλείται. Προς ώρας. Το αμερικανικό LNG θα συνεχίσει να ρέει στην Ευρώπη από την Ελλάδα και όχι από την Τουρκία. Προς ώρας…
