Στο δημογραφικό, οι αριθμοί δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Το 2015 γεννήθηκαν στην Ελλάδα σχεδόν 92.000 παιδιά. Μία δεκαετία αργότερα, το 2025, μόλις 65.594, με ποσοστό μείωσης που πλησιάζει το 30%.
Επιπλέον, μόνο την τελευταία πενταετία, οι γεννήσεις έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 22%, ενώ ο δείκτης γονιμότητας υποχώρησε από 2,38 παιδιά ανά γυναίκα το 1974 σε μόλις 1,24 το 2024.
Το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό, ούτε αποκλειστικά κοινωνικό. Όπως επισήμανε στην πρόσφατη ημερίδα της Media2Day ο πρόεδρος της Eurobank Γιώργος Ζανιάς, σήμερα σε κάθε 100 ανθρώπους παραγωγικής ηλικίας αντιστοιχούν περίπου 42 άτομα άνω των 65 ετών.
Σε λιγότερο από τρεις δεκαετίες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ, τις οποίες παρέθεσε, οι 42 θα έχουν γίνει περισσότεροι από 70, ενώ ο πληθυσμός ηλικίας 20-64 ετών εκτιμάται ότι θα έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από 30%.
Αυτές οι αλλαγές θα έχουν ως συνέπεια τη δραστική μείωση του εργατικού δυναμικού, την αύξηση της πίεσης στο ασφαλιστικό σύστημα και στο σύστημα υγείας, όπως και την όξυνση των προβλημάτων στην ελληνική περιφέρεια.
Υπό αυτό το πρίσμα, ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, στην ίδια εκδήλεση, πολύ σωστά χαρακτήρισε την αντιμετώπιση του δημογραφικού «πατριωτικό ζήτημα», σημειώνοντας ότι απαιτείται «γενναιότητα στις αποφάσεις, στα μέτρα και στις πολιτικές».
Τα κυβερνητικά μέτρα και οι δύο «σχολές»
Αντιλαμβανόμενη το μέγεθος του προβλήματος, τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση έχει ενισχύσει σημαντικά την πολιτική στήριξης της οικογένειας.
Το επίδομα γέννησης αυξήθηκε για κάθε παιδί και πλαισιώθηκε από νέες παροχές, ενίσχυση υποδομών και υπηρεσιών και νέα φορολογικά μέτρα, στο πλαίσιο ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για το Δημογραφικό, που προβλέπει περισσότερες από 100 δράσεις έως το 2035.
Όλα αυτά είναι αναγκαία. Δεν φαίνεται όμως να επαρκούν.
Μεταξύ των ειδικών, αλλά και των πολιτικών, έχουμε διαπιστώσει ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές «σχολές».
Η πρώτη αντιμετωπίζει την υπογεννητικότητα ως ένα εξαιρετικά δύσκολα αναστ
Πηγή: euro2day.gr
