Δικαιολογίες για νέες επιθέσεις;
Η ισπανική El Mundo αναφέρει ότι η CIA προειδοποίησε κυβερνήσεις στη νότια Ευρώπη για μια πιθανή ρωσική επίθεση με drones τύπου Gerbera, που εκτοξεύονται από πλοία του «σκιώδους στόλου» της Μόσχας στη Μεσόγειο.
Η εφημερίδα επικαλείται μια «ανώνυμη πηγή» στο Υπουργείο Άμυνας της Λιθουανίας, σύμφωνα με την οποία η CIA ανέφερε ως πιθανούς στόχους της Μόσχας την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Οι Ρώσοι «θα χρησιμοποιήσουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη που θα εκτοξευθούν από τη θάλασσα, κρυμμένα σε ένα εμπορευματοκιβώτιο», λέει στην El Mundo η «αξιόπιστη» πηγή.
Η πολεμική ρητορική
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε επίσημα στη γαλλική τηλεόραση ότι η χώρα του θα μπορούσε να γίνει στόχος απόπειρας επίθεσης από τη Μόσχα με χρήση drone γεμάτου με εκρηκτικά. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε επίσης ότι η διατλαντική αμυντική συμμαχία είναι «έτοιμη» να αμυνθεί ενάντια στις «ρωσικές υβριδικές απειλές».
Αμφισβητούμενα κίνητρα
Το ερώτημα είναι γιατί η Ρωσία θα ήθελε να επιτεθεί σε χώρες της Μεσογείου, όταν η Μόσχα, εδώ και τέσσερα χρόνια, δεν μπορεί να κάμψει την αντίσταση της Ουκρανίας. Τι οφέλη θα είχε ο Πούτιν αν έριχνε μερικά drones στις ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου; Με ποιες δυνάμεις θα μπορούσε να ανοίξει κι άλλα μέτωπα στην Ευρώπη και για ποιο σκοπό;
Οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις
Είναι άραγε τυχαίο που το ψυχροπολεμικό κλίμα καλλιεργείται στη Μεσόγειο, τη στιγμή που οι περισσότεροι πολίτες της Νότιας Ευρώπης αντιδρούν στην κολοσσιαία αύξηση των αμυντικών δαπανών στην ΕΕ, σε βάρος του κράτους πρόνοιας; Ειδικά στην Ισπανία, η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ διστάζει να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στο νέο επίπεδο που απαιτεί το ΝΑΤΟ, μια στάση που έχει οδηγήσει τη Μαδρίτη σε σύγκρουση με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Στην Ιταλία, το Υπουργείο Άμυνας διαψεύδει κατηγορηματικά τα περί «εισβολής drones του Πούτιν».
Fake News και πολιτική επιβίωση
Πρόκειται προφανώς για μια ιστορία που προβλήθηκε από κάποια μέσα ενημέρωσης, αλλά ουσιαστικά φαίνεται να είναι fake news ή τουλάχιστον υπερβολή. Το πρόβλημα είναι ότι, μόλις δημοσιευτεί η αρχική είδηση, οι διαψεύσεις αγνοούνται και οι άνθρωποι μένουν με την εντύπωση ότι υπάρχει θέμα επίθεσης.
Οι φιλοπόλεμοι κύκλοι στην Ευρώπη βλέπουν πως έχει κοπάσει το αρχικό πάθος και ο ενθουσιασμός των Ευρωπαίων για να υποστηρίξουν την Ουκρανία. Πώς όμως θα πειστούν οι πολίτες για την ανάγκη να συνεχιστεί η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια σε ένα βαρέλι δίχως πάτο, στο Κίεβο, και μάλιστα στο διεφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι;
Είναι σαφές ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και να βρεθεί μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.
Η λύση δεν είναι η συνεχής τροφοδοσία του πολέμου.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν αυτή την ικανότητα να ερμηνεύσουν τον πραγματικό κόσμο, όχι γιατί δεν μπορούν, αλλά γιατί δεν θέλουν, για ιδιοτελείς λόγους.
Για να σπέρνουν τον φόβο στους πολίτες, να δικαιολογούν τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες και τη δημοσιονομική λιτότητα, και να επιβιώνουν οι ίδιοι πολιτικά, εκμεταλλευόμενοι τον φόβο που συσπειρώνει τους ψηφοφόρους γύρω από την «κυβερνώσα σημαία».
