Εάν αναρωτιέστε πώς θα φέρει ο Νίκος Ανδρουλάκης τον πολυπόθητο «νέο αέρα» στην Περιφέρεια και φυσικά το ΠΑΣΟΚ στην πρώτη θέση στις προσεχείς εκλογές, η απάντηση κρύβεται στη βαθιά εναπόθεση ελπίδων σε δοκιμασμένες, ιστορικές συνταγές.
Όταν το διακύβευμα είναι η ανανέωση, ποιος θα ήταν καταλληλότερος για να συγκινήσει τη νέα γενιά από τον Χρήστο Πάχτα στη Χαλκιδική; Έναν πολιτικό με τόσο βαθιές ρίζες στο παρελθόν που η υποψηφιότητά του μοιάζει περισσότερο με άσκηση πολιτικής αρχαιολογίας παρά με στρατηγική εξουσίας.
Αλλά η «ολική επαναφορά» δεν σταματά εκεί.
Στη Θεσσαλονίκη το ψηφοδέλτιο αποκτά ξανά τη χαμένη του… αίγλη με τη φημολογούμενη επιστροφή του Μάρκου Μπόλαρη, ενός στελέχους που έχει γυρίσει τη μισή Κεντροαριστερά και πλέον καλείται να πείσει ότι εκπροσωπεί το αύριο.
Και για το απόλυτο κερασάκι στην τούρτα της παράταξης, συζητιέται εντόνως πως θα καμφθούν στο τέλος οι εσωκομματικές αντιρρήσεις και η Θεοδώρα Τζάκρη θα επιστρέψει κάτω από τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ.Προφανώς, η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη θεωρεί ότι το πολιτικό DNA της κ. Τζάκρη -με τις γνωστές μετακινήσεις της στον πολιτικό χάρτη- είναι ακριβώς αυτό που λείπει για να εμπνεύσει σταθερότητα και σοβαρότητα.
Αλήθεια, με τον Πάχτα, την Τζάκρη και τον Μπόλαρη σχεδιάζει ο κ. Ανδρουλάκης να κερδίσει τις εκλογές και να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό; Εάν ο στόχος είναι η επιστροφή στο ένδοξο παρελθόν της δεκαετίας του 1990, τότε η στρατηγική είναι αναμφίβολα ιδιοφυής.
Εάν όμως το ζητούμενο είναι το μέλλον, τότε η «νέα αλλαγή» μοιάζει απλώς με μια καλογυαλισμένη επανάληψη παλιών ξεθωριασμένων συνταγών.
