Η αποχώρηση Λαγκάρντ ανοίγει το παιχνίδι διαδοχής στα κορυφαία ευρωπαϊκά αξιώματα, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αναζητά πολιτική διέξοδο στις Βρυξέλλες, μακριά από τον κίνδυνο της εκλογικής ήττας.
Η επίσημη αναγγελία της παραίτησης της Κριστίν Λαγκάρντ από την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) τον προσεχή Φεβρουάριο, αρκετούς μήνες πριν εκπνεύσει η θητεία της, επαναφέρει τη συζήτηση για έναν ευρύτερο «ανασχηματισμό» στα κορυφαία όργανα της Ε.Ε., μια συζήτηση που αφορά και τη χώρα μας και στο πολιτικό προσωπικό της.
Για τον Κ. Μητσοτάκη ο λόγος, ο οποίος θα αναζητήσει τη «χρυσή» ευκαιρία για το επόμενο λαμπρό πολιτικό βήμα του, θα αποφύγει τον βραχνά της καθόδου στις επόμενες εθνικές εκλογές με διακηρυγμένο στόχο την επίτευξη της αυτοδυναμίας αλλά και θα απεμπλακεί «αξιοπρεπώς» από μια πολύπλοκή κατάσταση που αφορά την επόμενη ημέρα της προσεχούς κάλπης.
Ένα ντόμινο εξελίξεων και την έναρξη ενός παιχνιδιού «μουσικών καρεκλών» εξουσίας φαίνεται πως σηματοδοτεί η χθεσινή επίσημη ανακοίνωση της παραίτησης της Κρ. Λαγκάρντ από τη θέση της προέδρου της ΕΚΤ. Η –ταλαιπωρημένη και από χειρουργική επέμβαση– ισχυρά κυρία της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής άνοιξε η ίδια τη συζήτηση για τη διαδοχή της, έναν χρόνο πριν λήξει η θητεία της, δίνοντας περιθώριο μέχρι τις αρχές του επόμενου έτους, τον Φεβρουάριο, για να γίνουν οι απαραίτητες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη και τις μεγάλες πολιτικές ευροωμάδες προς ανεύρεση του διαδόχου της.
Ένα σήμα και τις κυβερνήσεις των μεγάλων κρατών-μελών της Ε.Ε., πρωτίστως της Γαλλίας, που βρίσκεται ενώπιον πολιτικών εξελίξεων και εκλογών.
Άλλωστε, όπως έχει διαρρεύσει και από το περιβάλλον της όταν δημοσιοποιήθηκε η πρόθεση της να παραιτηθεί, η ίδια θέλει να έχει ελευθερία κινήσεων και λόγου ενόψει των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία.
Οι καραμπόλες και ο ρόλος Πιερρακάκη
Η προσεχώς χηρεύουσα θέση του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι σημαντική και αναμένεται να αποτελέσει «μήλον της Έριδος» για κράτη και πολιτικούς σχηματισμούς.
Με το που ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, την έναρξη της διαδικασίας για τη διαδοχή Λαγκάρντ, προέκυψαν οι πρώτοι πιθανοί διεκδικητές της προεδρίας: Ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης της Ολλανδίας, Κλάας Νοτ, και ο Ισπανός τραπεζίτης και πρώην διοικητής της Banco de Espana, Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος.
Ο Ολλανδός έχει στα πλεονεκτήματά του (;) ότι σκοπεύει να συνεχίσει την πολιτική της προκατόχου του, ήταν από τους στενούς συνεργάτες του Μ. Ντράγκι και έχει την εύνοια των χωρών του Βορρά, με τον πρωθυπουργό της χώρας του να σπεύδει να τον χρίσει διάδοχο της Λαγκάρντ με το που άνοιξε η συζήτηση για την αντικατάστασή της.
Από την άλλη, ο Ισπανός είναι επιλογή του Π. Σάντσεθ, θα παίξει ρόλο υπέρ των Νοτίων στη δημοσιονομική μάχη με τον Βορρά, όμως το πιθανότερο είναι να μη βγει ωφελημένος από τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα του και την πιθανή πτώση του Σάντσεθ.
Και να πως επηρεάζεται η θέση του επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης από τις πολιτικές ισορροπίες στο εσωτερικό των κρατών αλλά και στο ευρωκοινοβούλιο.
Το άρθρο 283 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει πως ο πρόεδρος της Ένωσης ζητά να γνωμοδοτήσουν η Ευρωβουλή και το Δ.Σ. της ΕΚΤ για το πρόσωπο που θα τεθεί επικεφαλής και στη συνέχεια συστήνει το Συμβούλιο της Ε.Ε. για να υπερψηφίσει.
Ωστόσο, μεγάλο μέρος της «δουλειάς» έχει γίνει στο Eurogroup. Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, είναι αυτοί που διαπραγματεύονται τους υποψηφίους.
Στη σύνοδο γίνονται εκτενείς συζητήσεις, ένα μεγάλο «παζάρι» επί της ουσίας, στο οποίο εντάσσονται όλες οι επιδιώξεις, οι συμφωνίες για επιδοτήσεις, οι προοπτικές κάθε κράτους μέλους που συμμετέχει αλλά και με βάση τον πολιτικό προσανατολισμό που έχει η κάθε κυβέρνηση.
Σε αυτό το πλαίσιο, καταλαβαίνει ο καθένας τον αναβαθμισμένο ρόλο που έχει ο επικεφαλής του Eurogroup και υπουργός Οικονομικών, Κ. Πιερρακάκης.
Πού «παίζει» ο Μητσοτάκης
Και κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Για πολλούς, η αποχώρηση Λαγκάρντ σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και είναι η αρχή μεγάλων αλλαγών στα ηγετικά κλιμάκια της Ευρώπης. Μαζί της θα φύγουν μια σειρά από υψηλόβαθμους αξιωματούχους στα οικονομικά των Βρυξελλών ενώ και ο Κόστα βρίσκεται επί ξυρού ακμής, σχετικά με την παραμονή του στην κεφαλή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Με τόσες πολλές θέσεις… διαθέσιμες, ο πρωθυπουργός πιθανώς να βλέπει ευκαιρίες μιας ιδανικής μετακίνησης στο ευρωιερατείο τώρα, χωρίς να τρωθεί στο ελάχιστο το γόητρό του στο εσωτερικό.
Άλλωστε οι φήμες υπάρχουν εδώ και μήνες, και ο ίδιος, όποτε τις διαψεύδει, τις συνδέει με την πρόθεσή του να φτάσει το «καράβ» μέχρι το τέλος.
Όμως, βλέποντας δημοσκοπικά το… καράβι να έχει κολλήσει” και καταλαβαίνοντας πως στο πιθανό ενδεχόμενο της μη αυτοδυναμίας στις επόμενες κάλπες, ο ίδιος θα μετατραπεί σε βαρίδι, όχι μόνο της παράταξής του αλλά και ολόκληρου του πολιτικού σκηνικού, αντιλαμβάνεται πως το περιθώριο κινήσεων μειώνεται.
Η Ευρώπη παραμένει πάντα μια λαμπερή διέξοδος, μια επιτυχημένη συνέχεια της πολιτικής πορείας του που –υπό τις σημερινές συνθήκες– μπορεί να πάρει και διαστάσεις εθνικής επιτυχίας.
Αυτά σκέφτονται στο Μαξίμου, εν αναμονή των εξελίξεων και πριν αρχίσουν νέο γύρο επαφών για τη στήριξη της μεταπήδησης Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες.
Πηγή: 1voice.gr
