Ο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ αποκλεισμός και οι κυρώσεις κατά του Ιράν αποδίδουν. Η επιτυχία τους μπορεί να καθορίσει την επόμενη φάση του πολέμου.
Τα εναπομείναντα αποθέματα πετρελαίου του Ιράν προς πώληση έχουν σχεδόν εξαντληθεί, καθώς η παραγωγή αργού πετρελαίου έχει μειωθεί στο μισό. Η βασική πηγή εσόδων του καθεστώτος στερεύει και ο υπερπληθωρισμός έχει αφήσει την οικονομία σε ερείπια.
Στο μεταξύ, η ροή πετρελαίου από άλλες χώρες του Κόλπου μέσω των Στενών του Ορμούζ, όπου το Ιράν ασκούσε στο παρελθόν σημαντική επιρροή, έχει επιστρέψει στα κανονικά επίπεδα.
Ωστόσο, το Ιράν δεν φαίνεται προς το παρόν να υποχωρεί. Το καθεστώς παραμένει αδιάλλακτο όσον αφορά το πυρηνικό του πρόγραμμα, ενώ οι διαπραγματεύσεις για την ελευθερία διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν σε αδιέξοδο.
Πώς, αντίθετα από την προφανή κατάρρευση της οικονομίας, το καθεστώς μπορεί να επιβιώνει;
Το Ιράν έχει βρεθεί σε ανάλογες θέσεις στο παρελθόν. Πέντε δεκαετίες πραγματικής λειτουργίας κάτω από σφοδρές κυρώσεις έχουν προσφέρει στο καθεστώς τη γνώση για το πώς να τις διαχειρίζεται. Η αυστηρή καταστολή των διαδηλώσεων έχει αποθαρρύνει τις λαϊκές εξεγέρσεις, ενώ το υψηλό κόστος της αμερικανικής δραστηριότητας καθιστά το status quo πολιτικά τοξικό για τους αντιπάλους του Ιράν.
Επιπλέον, η ιρανική οικονομία συρρικνώθηκε με ρυθμό 10% μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου και ο ετήσιος πληθωρισμός έχει φτάσει το 90% – νούμερο που δεν έχει παρατηρηθεί από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πολίτες σπεύδουν να ξοδέψουν τα χρήματά τους για είδη πρώτης ανάγκης προς αποφυγή απώλειας της αξίας τους.
Η τρέχουσα κατάσταση είναι κρίσιμη, αλλά το Ιράν φαίνεται να είναι μακριά από την υποχώρηση. Οι παρατεταμένες οικονομικές πιέσεις είναι φανερές και οι διαχειρίσεις ζητούν παρατεταμένη υπομονή για να αντέξουν την κρίση.
Σημαντικό είναι ότι, παρά τον περιορισμό των επιλογών του Ιράν να παρακάμψει τις κυρώσεις, έχει αναπτύξει εξελιγμένα δίκτυα για να λειτουργήσει. Οι οικονομικές προκλήσεις συνεχίζουν να είναι στο προσκήνιο, καθώς η συνεχιζόμενη αμερικανική στρατηγική έχει προκαλέσει βαθιά αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία του.
Καθώς οι παραγωγοί πετρελαίου αντιμετωπίζουν συνεχείς προκλήσεις, το κόστος για τη διατήρηση του υπάρχοντος καθεστώτος έχει ενταθεί. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ απαιτεί σημαντικές δαπάνες για την επιτήρηση και την παρακολούθηση της κατάστασης, γεγονός που κοστίζει διπλάσια από ότι στο παρελθόν στους Αμερικανούς φορολογούμενους.
Εν κατακλείδι, το Ιράν εξακολουθεί να βασίζεται στην υπομονή και την ανθεκτικότητά του σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, ελπίζοντας ότι οι εξωτερικές πιέσεις δεν θα είναι αρκετές για να το κάνουν να υποχωρήσει.
Πηγή: indicator.gr
